Znasz to? Pięknie urządzona jadalnia, a wszyscy i tak jedzą na kanapie przed telewizorem albo na szybko przy kuchennym blacie. Stół stoi, kusi ładnym obrusem od święta i… czeka. Okazuje się, że to, czy chętnie siadamy razem do stołu, zależy w dużej mierze od tego, jak ta przestrzeń jest urządzona. Dobra wiadomość: kilka prostych zmian potrafi to odwrócić – i wcale nie trzeba do tego remontu ani fortuny.
Po pierwsze: wygoda, nie tylko ładny widok
Najpiękniejszy stół na nic, jeśli przy krzesłach po dwudziestu minutach bolą plecy. To pierwszy powód, dla którego domownicy „uciekają” od stołu. Zanim zainwestujesz w dekoracje, sprawdź podstawy: czy siedzi się wygodnie, czy jest miejsce na nogi, czy nie trzeba się przeciskać między krzesłem a ścianą.
Jeśli krzesła są twarde, ratunkiem bywają miękkie poduszki na siedziska – tani trik, który potrafi wydłużyć rodzinne obiady o dobre pół godziny. A jeśli planujesz większą zmianę, postaw na krzesła, na których naprawdę da się posiedzieć, a nie tylko takie, które ładnie wyglądają na zdjęciu.
Światło robi połowę roboty
Ostre, zimne światło z górnej lampy sprawia, że jadalnia wygląda jak poczekalnia. Ciepłe, miękkie światło – wręcz przeciwnie: zaprasza, by zostać dłużej. Najprościej zawiesić lampę nisko nad stołem (tak, żeby oświetlała blat, a nie świeciła w oczy) i wybrać żarówkę o ciepłej barwie.
Wieczorem warto mieć też alternatywę dla głównego światła – kilka świec albo lampka w rogu pomieszczenia tworzą klimat, w którym rozmowa toczy się sama. To ten rodzaj atmosfery, dla którego goście zostają „jeszcze na chwilę”, a chwila zamienia się w dwie godziny.
Stół, który dopasowuje się do życia
Tu dochodzimy do sedna. Wiele kobiet, które urządzają dom, staje przed dylematem: duży stół zajmuje pół pokoju na co dzień, a mały nie pomieści gości na imieninach. Rozwiązaniem, które od lat się broni, jest stół rozkładany – kompaktowy w codzienności, a w razie potrzeby powiększany na większe grono.
Szczególnie praktyczny w mniejszych mieszkaniach okazuje się okrągły stół rozkładany. Nie ma ostrych rogów, o które obija się biodro przy przechodzeniu, łatwiej się wokół niego poruszać, a jego kształt sprawia, że wszyscy siedzą „twarzą w twarz” i nikt nie ląduje na gorszym końcu stołu. Na co dzień wystarczy dla rodziny, a kiedy wpadają znajomi – kilka ruchów i jest miejsce dla wszystkich.
Detale, które tworzą nastrój
Kiedy podstawy są ogarnięte, czas na to, co najprzyjemniejsze – dodatki. Tu nie chodzi o to, żeby zastawić stół ozdobami, ale o kilka elementów, które ożywiają przestrzeń:
-
Bieżnik lub ładne podkładki zamiast obrusa – mniej prania, a efekt natychmiastowy.
-
Coś żywego na środku – kwiaty, gałązki, miska sezonowych owoców. Zieleń ociepla każde wnętrze.
-
Ładna zastawka na co dzień, nie tylko od święta. Życie jest teraz – szkoda trzymać piękne talerze w serwantce na „specjalne okazje”.
-
Tekstylia w spójnej palecie – serwetki, poduszki, zasłony w zbliżonych tonach porządkują przestrzeń wizualnie.
Najważniejsze: niech to będzie miejsce, nie muzeum
Największa pułapka przy urządzaniu jadalni to robienie z niej przestrzeni „na pokaz”, w której boimy się postawić kubek bez podkładki. Stół ma żyć: ktoś przy nim odrabia lekcje, ktoś rozkłada papiery, w niedzielę zasiada cała rodzina, a w środę dwie osoby z herbatą. Im bardziej przestrzeń jest praktyczna i przyjazna, tym chętniej będziecie do niej wracać.
Bo ostatecznie nie chodzi o to, żeby jadalnia ładnie wyglądała na zdjęciu. Chodzi o to, żeby chciało się przy tym stole siedzieć – długo, w dobrym towarzystwie, bez patrzenia na zegarek.
Artykuł sponsorowany
